Dlaczego zapominasz o Pythonie po każdym samouczku (i poprawka, która faktycznie działa)

Kończysz kurs wideo. Przez cały czas kiwałaś głową. Następnie otwierasz pusty plik i twój umysł staje się pusty. Nie wychodzi ani jedna linijka. Jest to tak powszechne, że ludzie nadali mu nazwę: piekło tutorialowe. Jeśli przytrafia się to Tobie, oznacza to, że z Twoim mózgiem nie dzieje się nic złego. Sposób, w jaki zbudowana jest większość samouczków, sprawia, że ​​jest to prawie gwarantowane.

W tym artykule wyjaśniono, dlaczego tak się dzieje, co tak naprawdę dzieje się w Twojej pamięci, a także prostą cotygodniową rutynę, która zamienia oglądanie w możliwość samodzielnego pisania kodu.

Jak wygląda piekło samouczka

• Możesz śledzić każdy krok, podczas gdy ktoś inny pisze, ale nie możesz zaczynać sam.
• Zamiast budować cokolwiek, ciągle szukasz „następnego najlepszego kursu”.
• Rozumiesz kod, kiedy go czytasz, a następnego dnia zapominasz.
• Czujesz się za ludźmi, którzy wydają się „po prostu to rozumieć”.

Jeśli dwa lub więcej z nich brzmi znajomo, czytaj dalej. Poprawka nie jest lepszym kursem. To inny sposób wykorzystania tego, który masz.

Dlaczego tak się dzieje

Rozpoznawanie to nie przypominanie

Kiedy widzisz rozwiązanie, Twój mózg je rozpoznaje: „tak, to ma sens”. Rozpoznanie jest łatwe. Pisanie z pustej strony wymaga przypomnienia, co jest inną i znacznie trudniejszą umiejętnością. Poradniki rozpoznawania pociągów. Praca i rozmowy kwalifikacyjne wymagają wycofania.

Autor podjął wszystkie trudne decyzje

W samouczku ktoś inny wybrał problem, podzielił go na etapy, wybrał narzędzia i uniknął pułapek. Najtrudniejszą częścią programowania są właśnie te decyzje. Jeśli tylko skopiujesz wynik, nigdy go nie przećwiczysz.

Błędy zostały usunięte z historii

Dopracowany film nigdy nie pokazuje dwudziestu minut, które autor spędził na mylącym śledzeniu. Prawdziwa nauka ma miejsce wtedy, gdy utkniesz, a potem odblokujesz. Pomiń to, a wiedza pozostanie płytka.

Brak odstępów

Oglądanie całego odcinka w ciągu jednego wieczoru wydaje się produktywne, ale pamięć wymaga powtarzania przez kilka dni. Wkuwanie szybko zanika. Ponowne podejście do tematu po dniu lub dwóch, a następnie po tygodniu, sprawia, że ​​zostaje on na stałe.

Poprawka: pętla drobnych rzeczy, które sam piszesz

Stosuj tę procedurę przez cztery tygodnie. Zajmuje to około 30 do 45 minut dziennie.

Krok 1: Poznaj jeden mały pomysł

Wybierz jedną koncepcję: pętle, słowniki, funkcje. Przeczytaj lub obejrzyj maksymalnie przez dziesięć minut. Nie rób notatek słowo po słowie.

Krok 2: Zamknij i zapisz z pamięci

Otwórz pusty plik i spróbuj odtworzyć to, co właśnie zobaczyłeś, własnymi słowami i własnymi nazwami zmiennych. Będzie bałagan. O to właśnie chodzi.

Krok 3: Zmień to

Zmodyfikuj przykład tak, aby działał nieco inaczej: zliczał słowa, filtrował według ceny, czytał z pliku. Zmiana działającego kodu jest pomostem pomiędzy kopiowaniem a tworzeniem.

Krok 4: Celowo utknij, a potem go rozwiąż

Gdy pojawi się błąd, najpierw przeczytaj ostatnią linię śledzenia. Zgadnij przyczynę, zmień jedną rzecz, biegnij ponownie. Dopiero po około dziesięciu minutach uczciwych prób wyszukaj lub zapytaj. Każdy rozwiązany błąd powoduje pominięcie tutoriali umiejętności.

Krok 5: Wróć za dwa dni

Powtórz wczorajsze małe ćwiczenie, nie patrząc. Jeśli nie możesz, jest to przydatna informacja, a nie porażka. Spójrz i spróbuj ponownie.

Praktyka pasująca do tej pętli

Świetnie nadają się do tego lekcje interaktywne, ponieważ edytor zaczyna się pusty, a moduł sprawdzający od razu informuje, czy Twój kod działa. W darmowych lekcjach o podstawach na każdym kroku musisz napisać prawdziwy Python, uruchomić go w przeglądarce i zobaczyć wynik. Żadnej instalacji, żadnej konfiguracji, więc jedyną rzeczą pomiędzy tobą a pętlą jest uruchomienie.

Po kilku tygodniach drobnych ćwiczeń wybierz własny mały projekt: kalkulator napiwków, narzędzie do zmiany nazw plików, skrypt sprawdzający stronę internetową. Niech będzie wystarczająco mały, aby ukończyć go w weekend.

Prosty plan tygodniowy

• Od poniedziałku do czwartku: jeden nowy pomysł dziennie, pisany z pamięci, a następnie zmieniany.
• Piątek: powtórz ćwiczenia z tygodnia, nie patrząc.
• Weekend: mały projekt wykorzystujący to, czego się nauczyłeś, nawet jeśli ma tylko dwadzieścia linijek.

Kiedy projekt działa, nawet źle, przekroczyłeś granicę od konsumpcji do zrobienia. To przejście jest celem.

Znaki, że opuszczasz piekło samouczka

• Uruchamiasz pliki od zera, bez otwierania najpierw wideo.
• Wyszukujesz konkretne błędy zamiast ogólnych kursów.
• Kończysz małe projekty i czujesz, że nie są idealne.
• Możesz wyjaśnić jakąś koncepcję komuś innemu własnymi słowami.

Jeśli chcesz mieć ustrukturyzowaną ścieżkę z praktyką wbudowaną w każdy krok, zacznij od lekcji Pythona dla początkujących i postępuj zgodnie z powyższą pętlą.

Często zadawane pytania

Dlaczego zapominam Pythona zaraz po kursie? Kursy uczą rozpoznawania, a nie zapamiętywania. Bez samodzielnego pisania kodu i ponownego odwiedzania go przez kilka dni pamięć się nie zaklei.

Ile czasu zajmuje wydostanie się z piekła tutoriali? Wielu uczniów zauważa zmianę w ciągu kilku tygodni codziennego pisania z pamięci. Dokładny czas zależy od tego, ile godzin ćwiczysz.

Czy powinienem całkowicie przestać oglądać tutoriale? Nie. Używaj ich w krótkich dawkach, a następnie zamknij i napisz. Oglądanie jest w porządku; problemem jest zatrzymanie się na oglądaniu.

Jaki jest dobry pierwszy projekt? Coś małego i przydatnego dla Ciebie: kalkulator napiwków, lista rzeczy do zrobienia w terminalu lub skrypt zmieniający nazwy plików.

Czy to normalne, że utknąłeś w błędach? Tak. Czytanie śladów i naprawianie błędów to podstawowa umiejętność i każdy, kto to robi, doskonali się w tej umiejętności.

Czy mogę ćwiczyć bez instalowania czegokolwiek? Tak. Możesz pisać i uruchamiać język Python w przeglądarce podczas bezpłatnych lekcji na tej stronie.